ข่าวตึกถล่มหายสนิทเมื่อข่าวพี่ทิดติดหน้าหนึ่งทุกสำนัก
ผมเกิดและโตที่บ้านนอก ละแวกบ้านมีทิดอยู่หลายคน ที่เคารพนับถือกัน ทิดบัด ทิดนอ ทิดทม ทิดมาย คนหลังนี่ เป็นพ่อผมเอง
สมัยก่อน คนที่บวชเรียนแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ใช่บวชแค่ห้าวันเจ็ดวัน แต่เขาอยู่กันเป็นพรรษา บางคนก็หลายพรรษา พอสึกออกมา เขาก็เรียกว่า ทิด เป็นคำนำหน้าที่บ่งบอกถึงความชื่นชมและนับถือในภูมิ
เดี๋ยวนี้ ทิด เป็นคำเรียก ในทำนองว่าคนเคยบวช แต่ถูกสึกด้วยเรื่องบัดสีบัดเถลิง มั่วสีกา ปั่นบาคารา เสพยา อัดถั่วดำเด็กวัด สาระพัดแต่เรื่องฉาวโฉ่ คำว่าทิดเลยออกไปในแนวเสียดสีซะมากกว่า
ผมเองก็เคยบวชแว่บๆ บวชแค่ไม่กี่วัน เพราะต้องกลับไปเรียน ถ้าพ่อแม่จะเกาะผ้าเหลือง ก็คงไม่ถึงป้าย ต้องต่อรถเมล์ ลงรถไฟฟ้า อีกสองต่อแหละ พอสึกออกมา พวกลุงป้าน้าอาที่บ้านนอกเขาก็ยังเรียกยังทักว่า ไอ้ทิด
เป็นพระนี่มันไม่ง่าย สบงใหม่นี่มันแข็ง เวลานุ่ง เดินบิณฑบาตร ถูไปมากับพ่อนาคน้อย มันเจ็บเอาเรื่องเลย รองเท้าก็ไม่ได้ใส่ เวลาเดินบนถนนกรวด ดินลูกรัง บางทีเจอหนามโคกกระสุน แถบเหยาะแถบย้อยเลยโยม
บวชใหม่ๆ ข้าวเย็นไม่ได้กิน เดินบิณฑบาตรท้องร้องจ๊ากๆ หลายกิโลกว่าจะกลับถึงวัด ยังจำได้ว่าหลวงพ่อบก กับหลวงพี่บัติ สองคนนี่เขาเขม่นกันมาตลอด พอกลับถึงวัด หลวงพ่อบกถึงก่อนก็ลงมือฉัน หลวงพี่บัติมาทีหลังฉันไปได้ไม่กี่คำ หลวงพ่อบกก็ขึ้น ยะถาวารีวะหา เท่านั้นแหละพราะที่กำลังฉันต้องทิ้งช้อน หยุดกิน ทั้งสองพระถลกเขมรปรี่ใส่กัน วงแตกสิครับ กิเลสล้วนๆ
บวชใหม่ๆ ยังฟุ้งซ่าน กลัวผี ตื่นตีห้า ลงไปกรวดน้ำใต้ต้นไม้ มีเสียงพรึบบนหัว แทบทิ้งที่กรวดน้ำเลย คิดว่าผีหลอก ที่ไหนได้ ไก่มันกำลังจะลงไปหากิน
เป็นพระนี่ ถ้ายังไม่บรรลุ ผมว่า มันหลุดง่ายๆเลย ยิ่งสีกามาอาบน้ำโชว์ ทิดแย้มก็ทิดแย้มเหอะ โยมเอ๊ย ยุบหนอ พองหนอ พักเดียวมันพองแล้วไม่ยอมยุบง่ายๆ ผมว่าทิดแกไม่ได้ปั่นบาคาร่าอย่างเดียว คงเผลอปั่นอย่างอื่นด้วยแหละ โลภ โกรธ หลง ตัวท้ายนี่ ถ้าคุมไม่อยู่ หลวงพ่อ หลวงน้า หลวงอา หลวงพี่ กลายเป็นทิดโดยไม่ได้ตั้งใจง่ายๆเลยเชียว
